|
|
|
|
Kiša. Dok u zlu zoru
oko mene ptice
izmašćenih krila
pesmom razdiru mi jutro
iz kog slutnja
o peščanom nebu
ka duši se sliva,
onoj koju tražim,
zaklanja mi oči
oštricom prašine.
Kamene noći
san zadave
dok ka dnu
curi vreme
nepreglednih polja
divljenja i tuge,
ka dnu svodova daha
nemirnog u zoru
tajnog i skrivenog
pod zgrčenim kapcima
polubudne slutnje
kuda možda vodi
odbeglo sunce;
čiji osmeh
začaran spava
na drugom kraju
besmrtne grudve.
|
| |
| Choose Next Scene: |
|
Fork: Odbeglo jutro
|
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
